استاد بزرگ لشگری (زاده ۲۷ فروردین ۱۳۰۲ – درگذشته ۲۱ فروردین ۱۳۹۷ در تهران)

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

بزرگ لشگری به سال ۱۳۰۲ در خانواده یی که همگی با موسیقی آشنا بودند ان متولد شد و پس از پایان تحصیلات ابتدایی بود که به موسیقی روی آورد. وی از سن پانزده سالگی بنا به تشویق مادرش، برای فراگیری علم موسیقی، ویولون را نزد او به تمرین می پردازد و چندی بعد کمانچه را در محضر استادانی چون: حسن بهاری، اصغر بهاری که دایی و پسر خاله اش بودند شروع می کند. بزرگ لشگری دو سال بعد برای یادگیری نت و آموختن علمی موسیقی، به کلاس ابوالحسن خان صبا می رود، سپس نزد استادان دیگری مانند: حسین یاحقی، ابراهیم منصوری، مهدی خالدی و روبيك گریگوریان می رود و از ایشان کسب فیض می کند. لشگری پس از چندی، از معلمین دیگری مثل: روح اله خالقی و مليك آبراهمیمیان استفاده سرشاری در بالا بردن هر چه بیشتر سطح دانش و آگاهی خود در موسیقی نمود. بزرگ لشگری در سال ۱۳۲۴ به عنوان سولیست ویولون در روزهای جمعه در رادیو همکاری خود را با این سازمان شروع می کند و برای شرکت در ارکسترهای: رضا محجوبی، ابوالحسن صبا، ابراهیم منصوری و مهدی خالدی از وی دعوت می شود که با این ارکسترها نیز همکاری خود را شروع می کند. در اواخر سال ۱۳۳۲ که بنا به عللی همکاری خالدی با دلکش قطع می شود، آقا بزرگ با آقا جواد لشگری به مدت دو ماه عهده دار ارکستر می گردند و اولین آهنگ شان با شعر رهی معیری به نام: «نازنین یار من، غافل از کار من» شروع می شود. لشگری در همان سال رهبری ارکستر مرضیه را به عهده می گیرد و ابتدا با تنظیم چند آهنگ قدیمی مانند: «در فکر تو بودم»، «صورتگر نقاش چین» از زنده یاد علی اکبر شیدا و دهها آهنگ دیگر کار را با وی آغاز می کند. بزرگ لشگری در زمان تأسیس سازمان تلویزیون ملی با مرتضی خان حنانه به تلویزیون می رود و سرپرستی ارکستر سازهای ملی را به عهده می گیرد و مدت چهل و يك سال مجموعا در رادیو تلویزیون خدمات شایانی در راه موسیقی ملی و سنتی می نماید. لشگری جهت شناساندن و ارائه موسیقی ایرانی، طبق قراردادها و مبادلات فرهنگی، هنری، طی دو سفری که به دعوت مسئولین کشورهای ترکیه و آلمان می کند کنسرت هایی در محافل دانشگاهی آن دیار برپا می نماید و سرپرستی چند گروه هنری به خارج کشور را به عهده داشته. وی از سال ۱۳۵۰ تا پایان خدمتش در رادیو، تلویزیون متصدی تهیه آهنگهای اصیل ایرانی بوده و یکی از کارهای بزرگ هنری خود را، «بزرگ»، همکاری با برنامه گلها می داند. وی آهنگهای ذیل را از بهترین آثار خود میداند: «مناجات» با الهه، همراه با شعر بیژن ترقی و پیانو جواد معروفی، «طوفان» با مرضیه، حنانه و شعر معینی کرمانشاهی، «صدایم کن» با شعر معینی کرمانشاهی، «در بغا دریغا» با اکبر گلپایگانی و شعر جنتی عطایی، «نم نم بارون» با فرشته و شعر بیژن ترقی، «هر که دیدم» با یاسمین و جنتی عطایی، «قهر و آشتی» با شعر بیژن ترقی و پوران، «آبشار» با یاسمین و معینی کرمانشاهی، «گلهای رنگارنگ» برنامه ۵۷۴ با الهه، شهیدی، ناصری و شعر بیژن ترقی، «مگه نبود» با فرشته و شعر بیژن ترقی و تعداد زیادی بدون خوانده و اورتور».

منبع: نصیری فر، حبیب الله (1372). مردان موسیقی سنتی و نوین ایران، انتشارات راد، ص. 259 257.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.