پنج شنبه 8 اردیبهشت 1401 مصادف با سال روز تولد سیدعلیرضا میرعلینقی (پژوهشگر و نویسنده حرفه ای در رشته موسیقی) – موزه موسیقی ایران

پنج شنبه 8 اردیبهشت 1401 مصادف با سال روز تولد سیدعلیرضا میرعلینقی (پژوهشگر و نویسنده حرفه ای در رشته موسیقی)

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

سید علیرضا میرعلینقی

 سید علیرضا میر علی نقی متولد هشتم اردیبهشت ماه ۱۳۴۵ در تهران، اولین پژوهشگر و نویسنده حرفه ای در رشته موسیقی در بین نسل جوان بعد از انقلاب است. خانواده او با موسیقی اصیل الفتی نداشتند اما خود او، موسیقی را از پانزده سالگی با آموزش ویولن کلاسیک شروع کرد و حدود چهار سال ویولن نواخت. متعاقب آن، از سال 1366 که با استاد مجید کیانی – نوازنده سنتور و رئیس گروه موسیقی دانشکده هنرهای زیبا در دانشگاه تهران– آشنا شد، سنتور را نزد ایشان فرا گرفت و با تأثیری پذیری از اندیشه های استادش، چنان به موسیقی اصیل ایرانی علاقه پیدا کرد که مسیر کار هنری و راه زندگی او تغییر یافت و به زمینه های ناشناخته موسیقی اصیل ایرانی متوجه شد. وی از سال 1362 با استاد زنده یاد حسینعلی ملاح آشنا شد و آموزش از محضر این محقق موسیقی تا زمان مرگ ملاح ادامه یافت. همچنین از راهنمایی های ارزنده استاد فقید تقی بینش (مدرس تاریخ موسیقی قدیم ایران در دانشگاه ها) و استاد عبدالحسین حایری (کتابشناس نامی) به طور مرتب استفاده کرد و علاقه های اصلی خود را در زمینه تحقیقات نظری و تاریخی (به طور حرفه ای) و نوازندگی سنتور (به طور نیمه حرفه ای) متمرکز ساخت. سید علیرضا میرعلی نقی تحقیق درباره تاریخ موسیقی معاصر ایران را از سال 1363 شروع کرد و در دهه گذشته به عنوان یکی از جدی ترین محققان و نویسندگان نسل جوان بعد از انقلاب مطرح بوده است. استاد علی تجویدی در متنی که به سال1365 درباره او نوشته تأکید می کند: “من معتقدم هر کس که به نوعی به کار پژوهش ایشان کمک کند، مثل این است که به موسیقی ایران خدمت کرده باشد” و استاد محمدرضا لطفی در مقاله ای ویژه معرفی او در سال ۱۳۷۰ در کتاب “سال شیدا”، (چاپ واشنگتن، ۱۹۹۱، ص ۱۴۸ – ۱۵۱) نوشته است:
سید علیرضا میرعلی نقی یکی از کسانی است که فرهنگ ما می تواند به او افتخار کند. مقالات و تحقیقاتی که این جوان عاشق و بی ریا در این سالیان نوشته است، نمونه های پرکیفیتی در طول صد سال اخیر است که برای ما باقی خواهد ماند. او که در خلال جریان رجعت به بنیان های موسیقی و بازنگری آن رشد و قوام یافته است، خود به این باستانشناسی موسیقی و فرهنگ شفاهی آن علاقه مند است. گاهی می بینیم که افرادی را از اندرونی های خانه های قدیم و خاطرات فراموش شده شان بیرون کشیده و طرح می کند که برای منِ موسیقیدان، تا به حال ناشناخته مانده بودند. او تاکنون کارهای ارزنده بی شماری انجام داده و هر کجا که شرایط اجازه می داده مطلبی ارایه کرده و مسائل موسیقی را به طرح و گاهی به نقد کشیده است… او اگرچه هنوز راه درازی را در پیش دارد تا با دیدی وسیع و همه جانبه مسایل موسیقی ایران و جهان را نگاه کند، اما به زودی با داشتن زمینه های مختلف تحقیقی و عشق وافرش به فرهنگ و هنر و نگارش کتاب های ارزنده تر، در ردیف محققین بزرگ ایران قرار خواهد گرفت….
گذشته از استاد محمدرضا لطفی، طیف وسیعی از موسیقی دانان معاصر ایرانی که همگی از لحاظ نوع نگاه به موسیقی و سلیقه هنری با همدیگر تفاوت ها و اختلاف های بسیار دارند، بر ویژگی های انحصاری سید علیرضا میرعلی نقی اتفاق نظر دارند. عمده فعالیت او در این سال ها، تألیف و پژوهش و ویرایش متون و سرپرستی صفحات هنری مطبوعات فارسی زبان (گاه در داخل ایران و گاه در خارج از آن) بوده است و او اولین فردی است از نسل جوان که به طور حرفه ای این راه را پیموده و «موسیقی نویسی» را به عنوان حرفه ای مستقل مطرح کرده است.
تألیفات چاپ شده تا آخر ۱۳۷۹:
١- اولین سالشمار ۱۵۰ ساله موسیقی ایران (۲ جلدی): ۱۳۷۳ – ۱۳۷۴.
 ۲- نخستین سالنامه های تخصصی موسیقی ایران: ۱۳۷۹ و ۱۳۸۰.
۳- موسیقی نامه وزیری (گردآوری و شرح و تدوین مجموعه آثار قلمی و گفتاری استاد علینقی وزیری): ۱۳۷۸.
۴- بیش از دویست مقاله کوتاه و بلند در طرح و نقد مسائل موسیقی ایرانی در روزنامه ها، هفته نامه ها، گاهنامه ها و فصلنامه های فارسی زبان داخل و خارج از کشور، 1379 – 1366.
۵- نگارش مقالات در مدخل های موسیقی، در دایره المعارف اسلامی (دانشنامة جهان اسلام) از سال ۱۳۷۰ تا ۱۳۷۹ (بیش از بیست مقاله تخصصی).
– مقالات بخش موسیقی دایره المعارف تشیع از ۱۳۷۴ (بیش از صد عنوان).
کارهای مشترک:
1- تاریخچه گروه شیدا و نهضت نوسنتی موسیقی ایران (همراه محمدرضا لطفی، ۱۳۷۵).
 ۲- بررسی سه شیوه تک نوازی در موسیقی ایران (همراه مجید کیانی، ۱۳۷۰).
٣- سه مقاله تحلیلی درباره آثار مرتضی حنانه در کتاب « به رهبری مرتضی حنانه» (همراه تورج زاهدی، ۱۳۶۸).
۴- مقالات تحلیلی و گرد آوری ها در کتاب «بینش و موسیقی: یادنامه استاد تقی بینش» (همراه رضا مهدوی، ۱۳۷۹).
۵- نگارش مقدمه و ویرایش مجموعه بزرگ «هزاردستان»: سه هزار تصنیف ایرانی ( همراه علیرضا استررضایی، ۱۳۸۰).

منبع: مجرد، ناصر (1380)، برگی از باغ: نگرشی به یک قرن موسیقی در ایران، انتشارات مجرد، ص. 286 – 288.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.