سه شنبه 17 دی 1398 مصادف با سال روز تولد گلنوش خالقی (نوازنده پیانو) و محمدرضا لطفی (موسیقی‌دان، آهنگساز، نوازنده برجسته تار و سه‌تار)

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

گلنوش خالقی (زاده 17 دی ۱۳۱۹ در تهران) موسیقی‌دان، آهنگساز، رهبر ارکستر و رهبر گروه کُر اهل ایران

متولد ۱۳۱۹ در تهران. در سال ۱۳۳۰ وارد هنرستان موسیقی ملی شد. در رشته پیانو تحت تعلیم حسین صبا و جواد معروفی قرار گرفت و هارمونی را از مصطفی پورتراب آموخت. پس از دریافت دیپلم هنرستان موسیقی ملی با رتبه نخست، در سال ۱۳۳۸ وارد هنرستان عالی موسیقی شد و پس از یک سال تحصیل نزد امانوئل ملیک اصلانیان دیپلم این هنرستان را نیز با رتبه اول دریافت نمود.

گلنوش خالقی از آن پس مدتی به عنوان دستیار استاد به آموزش پیانو و سرایش در هنرستان عالی موسیقی پرداخت. در سال 1341/ ۱962 راهی اتریش شد و در آکادمی موتزارتئوم سالزبورگ به تحصیل در رشته رهبری کُر مشغول شد. سه سال بعد به آمریکا عزیمت نمود و در کالج اوبرلین Oberlin  (اوهايو) رشته مذکور را ادامه داد. در ۱۳۵۳ / ۱۹۷۴ فوق لیسانس رهبری کر را از دانشگاه ویسکانسین(Wisconsin)  در شهر مدیسون دریافت کرد. وی در این دوران با رهبرانی چون: رابرت فاونتن(R . Fountain)  كورت پرستل(Kurt Prestel)  و … کار کرد.

در همان سال به دعوت رادیو و تلویزیون ملی به ایران بازگشت و گروه “هم آوازان” را بنا نهاد و چهار سال رهبری این گروه را در زمینه اجرای آثار کلاسیک جهانی که برای آواز گروهی و ارکستر نوشته می شد به عهده داشت.

گلنوش خالقی در سال ۱۳۵۸ نظر به اینکه امکان هیچ گونه فعالیتی برایش وجود نداشت به آمریکا مهاجرت کرد و فعالیتهای هنری خود را در کانون دوستداران فرهنگ ایران آغاز نمود. همچنین همراه با پری زنگنه کنسرت هایی در شهرهای آمریکا برای اجرای ترانه های محلی ایران برگزار نمود.

وی در سال ۱۳6۴ / ۱۹۸۵ با اندیشه تداوم راه پدرش، «ارکستر روح الله خالقی» را با حدود بیست و پنج نوازنده در واشنگتن تشکیل داد. این ارکستر هر ساله چندین کنسرت، اغلب از ساخته های هنرمندان قدیمی موسیقی ایرانی مانند درویش خان، مرتضی نی داوود، علینقی وزیری، روح الله خالقی، مرتضی محجوبی و… را با تنظیم گلنوش خالقی در شهرهای آمریکا اجرا می کرد ولی پس از چند سال به دلایلی چون: کمبود امکانات و مشکلات مالی منحل گشت.

گلنوش خالقی در سال ۱۳۶۹ سفری به ایران داشت و درصدد بود به مناسبت بیست و پنجمین سالگرد درگذشت پدرش، برنامه هایی در تهران و شهرستانها ترتیب دهد. گر چه در ایران مورد احترام قرار گرفت ولی به وی اجازه رهبری ارکستر داده نشد. او نیز به ضبط دو کاست از آثار پدرش تحت عنوان “می ناب” اکتفا کرد و آزرده خاطر مجدداً ایران را به مقصد آمریکا ترک گفت. گلنوش اکنون در واشنگتن به آهنگسازی و آموزش پیانو اشتغال دارد.

گلنوش خالقی معتقد است: اگر حساسیتهای شخصی در حفظ موسیقی اصیل ایرانی قوی باشد و به حالات و روح آن وفادار باشیم به خدمت در آوردن تکنیک موسیقی غرب برای موسیقی ایرانی امکان پذیر است. او اظهار می دارد: «باید هارمونی ها و آکوردها را از درون موسیقی ایرانی دریافت و کوشش نمود که ویژگیهای موسیقی غربی بر روی موسیقی ایرانی پیاده نشود. یک آهنگساز ایرانی با یاری این علم و آشنایی کامل به موسیقی ایرانی می تواند اثری خلق کند که کاملاً متناسب و برازنده موسیقی ایرانی باشد. مسلماً كشف فرمولی برای هارمونیزه کردن موسیقی ما کار دشواری است ولی به هر حال ناممکن نیست… باید از گذشته به عنوان یک پشتوانه و یک کوله بار با ارزش استفاده کنیم. موسیقی و موسیقی دان باید با زمان و الزامات خاص آن پیش برود. اگر قرار بر این باشد که ما خلاقیت را محدود کنیم هنر کاملاً از بین می رود. متأسفانه بعضی از ما ایرانیها وقتی کار متفاوتی انجام می گیرد آن را نفی می کنیم که نکند از ارزش کار خودمان کاسته شود. به عقیده من هدف هر موسیقی دان ایرانی باید اعتلای موسیقی ایران باشد. تعصبات بی جا نسبت به موسیقی ایرانی یا کلاسیک همواره مانع بزرگی برای پیشرفت واقعی موسیقی در ایران بوده است. موسیقی کلاسیک به هیچ وجه به ما و کار ما احتیاج ندارد. روی آوردن ما به موسیقی کلاسیک تنها باید به خاطر کسب اطلاعاتی باشد که در تکمیل بنای موسیقی آینده خودمان مؤثر افتد. به این ترتیب ابراز هر گونه تعصب عليه موسیقی ملی ما غیر منطقی به شمار خواهد رفت. موسیقی دانان امروز علاوه بر آشنایی با موسیقی ایرانی باید با مبانی موسیقی کلاسیک نیز آشنایی داشته باشند.

آثار:

-آهنگهایی برای پیانو، پیانو و آواز، تنظیم ترانه های محلی برای پیانو.

-آهنگهای تنظیم شده برای ارکستر.

-آلبوم “می­ناب” – تنظیم آثار روح الله خالقی .

– نوسینده کتاب “ای ایران” در سال 1385.

منبع: اکبرزاده، پژمان (1380)، موسیقی­دانان ایرانی، انتشارات نوید شیراز، 1380، ص. 48 – 50.

………………………………………

محمدرضا لطفی (زاده ۱۷ دی 1325 در گرگان – درگذشته ۱۲ اردیبهشت 1393 در تهران) 

محمدرضا لطفی در سال ۱۳۲۵ شمسی در شهر گرگان متولد شد. پس از فراگیری اصول اولیه نوازندگی و اتمام دوران تحصیل به تهران آمد و در هنرستان شبانه موسیقی ملی مدت پنج سال به شاگردی حبیب اله صالحی و استاد علی اکبر شهنازی در آمد. در این دوران با تئوری موسیقی علمی و ردیف میرزا حسینقلی و آثار علینقی وزیری آشنا گردید و در فعالیتهای ارکستری هنرستان روزانه شرکت کرد و سپس به عنوان نوازنده تار در ارکستر صبا که زیر نظر حسین دهلوی مسئول هنرستان اداره می شد به فعالیت پرداخت، آشنایی با ردیف آوازی استاد عبداله دوامی ردیف دان برجسته، او را مرید این استاد گوشه گیر کرد تا آنجا که تا واپسین لحظات عمر استاد از ایشان کسب فیض می نمود. وی کلیه ردیف های آوازی و تصنیف های قدیمی ایرانی را با همه دشواری هایی که در این راه بود با سخت کوشی فراوان آموخت و در ضبط ردیف های استاد مجدانه کوشید.

شور و شوق پرداختن به ردیف موسیقی ایران زمین، او را داشت تا پس از اتمام خدمت نظام وظیفه وارد دانشکده هنرهای زیبا گردد و افتخار شاگردی موسیقی خاصه نورعلی برومند و محمد تقی مسعودیه را داشته باشد. پس از پایان تحصیلات دانشگاهی به فعالیت در مرکز حفظ و اشاعه موسیقی ملی ایران که در آن دوران مستقیماً با نظر استاد نورعلی برومند هدایت می گردید پرداخت. ره آورد او از این دوران آشنایی با شیوه ها و ارزش های موسیقی کلاسیک ایران و ردیف میرزا عبداله نیز دگر گونی بنیادی مهم در نگرش وی بود. در همین دوران بود که به شاگردی استاد سعید هرمزی نوازنده سه تار در آمد و  در این راه به جان كوشید.

محمدرضا لطفی پس از کناره گیری از مرکز حفظ و اشاعه موسیقی مدت دو سال در گروه گردآوری و شناخت موسیقی بومی رادیو تلویزیون ملی ایران به کار تحقیقاتی پرداخت و از سال ۱۳۵۳ به عنوان عضو هیئت علمی در استخدام دانشکده هنرهای زیبا در آمد و تداوم کار خود را در همین دوران با واحد موسیقی رادیو آغاز کرد و گروه شیدا را تأسیس نمود.

در طول فعالیت گروه در این مرحله که حدود چهار سال به طول انجامید آثار زیادی تولید و به مردم ارائه گردید از آن جمله است: آثار درویش، شیدا، عارف قزوینی، موسی معروفی، کنسرت نوا در باغ فردوس و جشن هنر شیراز ، کنسرت سه گاه در جشن هنر طوس که با همکاری خوانندگان نامی چون محمدرضا شجریان و شهرام ناظری اجرا گردیده است. محمدرضا لطفی همراه با دیگر اعضای گروه شیدا و عارف در هیجدهم شهریور ماه ۵۷ از رادیو تلویزیون استعفا داد و به جنبش انقلابی مردم ایران پیوست و در طول مبارزات مردم، به تولید سرودها و تصانیف مهیج میهنی پرداخت. پس از پیروزی انقلاب مردم ایران، به همت او و اعضای گروه شیدا و عارف و کانون هنری و فرهنگی چاووش و سپس هنرستان آزاد چاووش تأسیس شد.

محمدرضا لطفی پس از پیروزی انقلاب و استقرار جمهوری اسلامی ایران مدت يك سال و نیم سرپرستی دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران را عهده  دار بود و بیشتر فعالیت خود را در این امر دانشگاهی متمرکز نمود.

از آثار محمدرضا لطفی که از تاریخ  ۱۳۵۳ تا ۱۳۶۲ ساخته عبارتند از: تصنيف « بمیرید بمیرید در این عشق بمیرید» با صدای مرضیه و همکاری ارکستر بزرگ رادیو،  « سحر کی دمد» با صدای مرضیه و ارکستر بزرگ رادیو، «به یاد شادروان عارف آواز شجریان و همکاری ارکستر بزرگ رادیو، و «نامدگان و رفتگان» با آواز شجریان و همکاری گروه شیدا، «سپیده سحر» با صدای و همکاری ارکستر بزرگی رادیو، « ای زبهار تازه تر» ، با صدای گلریز و همکاری گروه شیدا، «باز آمدم باز آمدم» با صدای هنگامه اخوان و همکاری گروه شیدا، «عید بر عاشقان مبارك باد» با صدای مرضیه با همکاری ارکستر بزرگ رادیو، «عید آمد عید آمد» با صدای سیما بینا و همکاری ارکستر بزرگ رادیو، «ای حریفان» با آواز شهرام ناظری با همکاری گروه سماعی و گروه شیدا، «در این سرای بی کسی» با آواز شجریان و همکاری ارکستر بزرگ رادیو، «ناز لیلی» با آواز شجریان و همکاری گروه شیدا، «سرود آزادی» با صدای شهرام ناظری و همکاری گروه شیدا، «تیغ باید» با همکاری گروه کر و گروه شیدا، « ای ایران» با آواز شهرام ناظری و همکاری گروه شیدا، «برخیز که دشمن به دیار آمده امروز» با آواز شهرام ناظری و همکاری گروه شیدا، «ای برادر» با آواز شهرام ناظری و همکاری گروه شیدا، «ار تو میهن» با اواز شهرام ناظری و همکاری گروه شیدا، «سپیده» (ایران ار سرای امید) با آواز شجریان و همکاری گروه های کر و شیدا، «دشمن به میدان آمده» با آواز شجریان و همکاری گروه شیدا، « خیز که امرورجهان از آن ماست» با آواز شجریان و همکاری گروه شیدا، «کارزان شهید» با آواز شهرام ناظری و همکاری گروه شیدا، «مژده » با همکاری گروه شیدا، «پیش در آمد ترك» با همکاری گروه شیدا، «پیش در آمد سه گاه» با همکاری گروه شیدا، «رنگ ترك» با همکاری گروه شیدا، «رنگ سه گاه» با همکاری گروه شیدا، «قطعه سپیده» با آواز شجریان و همکاری گروه شیدا، قطعه «کاروان شهيد» با آواز شهرام ناظری و همکاری گروه شیدا، قطعه «پیروزی» با آواز شهرام ناظری و همکاری گروه شیدا و موسیقی فیلم «حاجی واشنگتن» با آواز شهرام ناظری و همکاری گروه شیدا.

منبع: نصیری فر، حبیب الله (1383). مردان موسیقی سنتی و نوین ایران، تهران، انتشارات نگاه، ج.1، چاپ هفتم، ص. 118 – 120.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.