شنبه 13 دی 1399 مصادف با سال روز تولد محمد صفار منتشری (خواننده) – موزه موسیقی ایران
saffar montasheri

شنبه 13 دی 1399 مصادف با سال روز تولد محمد صفار منتشری (خواننده)

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

محمد منتشری (زاده ۱۳ دی ۱۳۲۱ در لنگرود) موسیقی‌دان و خواننده 

هنرمند خوش صدا و با استعداد ولی افسوس کم کار، محمد صفار منتشری، در سیزدهم دی ماه ۱۳۲۱ در شهرستان لنگرود، یکی از شهرهای خوش آب و هوا و سرسبز استان گیلان متولد گردید، وی تا سن ده سالگی در این شهر مشغول تحصیل بود و از سال ۱۳۳۲ همراه والدین خود به تهران آمد و در این شهر به تحصیل ادامه داد. پدرش که از صدایی خوب و ارثی برخوردار بود و بیشتر مواقع از صدای خوانندگان بزرگی مثل: تاج اصفهانی و جواد بدیع زاده که صفحاتشان را روی گرامافون می گذاشت بهره می برد و با دقت و لذت وصف ناشدنی به آنها گوش می داد و خود همان آنها را در منزل می خواند، محمد هم به مرور تحت تأثير او قرار می گیرد و همانها را می خواند، و ازهمان کودکی متوجه شد که دارای صدایی خدادادی و ارثی می باشد و در مدرسه در جشن هایی که به مناسبت های مختلف اعیاد ملی و مذهبی پیش می آمد می خواند و در همین ایام به بازیگری نیز علاقمند می شود. منتشری می گوید: «درست یادم نیست که در کلاس سوم یا چهارم دبیرستان بودم که روزی از خیابان لاله زار میگذشتم، اعلامیه یی در تابلو اعلانات جامعه باربد نصب گردیده بود که توجه مرا به خود جلب کرد، در این اطلاعیه آمده بود که به چند نفر هنرجو جهت شرکت در کلاس آموزشی تئاتر و شرکت آنان در نمایشنامه یی مورد احتیاج است، من هم که دنبال چنین فرصت هایی بودم به مسئولین تئاتر مراجعه کردم و در آزمون آن شرکت نمودم و خوشبختانه قبول گردیدم و مدت سه سال تحت تعلیم دکتر ناظرزاده کرمانی، رفیع حالتی، اسماعیل مهرتاش و ولی اله خاکدان به فراگیری فن بیان و تئاتر پرداختم، در یکی از روزها، مرحوم اسماعيل مهرتاش در کلاس درس از هنرجویان در خواست نمود جهت اجرای یك پیش پرده به نام “گردو فروش” که هم آهنگ آن را به خواند و هم نقش او را بازی نماید مورداحتیاج می باشد. چند نفری داوطلب گردیدند که از میان آنان من انتخاب شدم و پس از دو ماه تمرین، علاوه بر اجرای پیش پرده یی در نمایشنامه «خسروشیرین» که با شرکت هنرمند با ارزش آقای عبدالوهاب شهیدی در شب عید نوروز اجراء کردیم که مورد توجه فراوان قرار گرفت (البته توضیح این مطلب لازم است که استاد هر سال در شب عید سال نو برای بچه های پرورشگاه یتیمان و به طور کلی بچه هایی که از داشتن پدر و مادر و سرپرست محروم بودند برنامه هایی ترتیب میداد و ضمناً از اشخاص با نفوذو ثروت دعوت به عمل می آورد که آنها هدایا و خیراتی به آن اطفال هدیه می کردند و این عمل خیرخواهانه و انسانی استاد مهرتاش تا زمان حیات آن مرد شریف ادامه داشت). بعد از اجرای این برنامه بود که استاد به من پیشنهاد کرد که در کلاس آوازی که جدیدا تشکیل گردیده شرکت کنم. من هم از این پیشنهاد استقبال نمودم و حدود سال های ۱۳۴۹ و ۱۳۴۰ بود که جهت فراگیری ردیف های موسیقی ایرانی مرتب هفته یی دو جلسه در این کلاس همراه با سایر هنرجویان که تنی چند از آنها مثل: آقایان محمدرضا شجریان و جمال وفایی بودند تا سال ۱۳۵۰ شرکت کردیم و در مدت ۱۰ سال به طور آماتور در برنامه هایی که توسط استاد در رادیو و تلویزیون اجرا می شد به اتفاق سایر هنرجویان کلاس شرکت می کردم، تا این که در سال ۱۳۵۰ توسط آقایان: بهمن بوستان و اکبر محسنی که در آن تاریخ تهیه کننده و سرپرست ارکستر برنامه «هفت شهر عشق» بودند، جهت اجرای برنامه به تلویزیون دعوت شدم و همراه با آقای شجریان مدت چند سال با این برنامه همکاری داشتیم و بعد از آن توسط دوست عزیز و هنر مندم آقای حسن اعتمادی برای اجرای آواز به رادیو آمدم که این همکاری کم و بیش هنوز ادامه دارد».
محمد منتشری، از محضر استادان دیگر و بزرگی چون: احمد عبادی و اصغر بهاری نیز بهره ها گرفت و به اندوخته های علم موسیقی سنتی خود افزوده. وی آهنگهایی به نام: «بوسه شیرین» که از ساخته های زنده یاد جواد بدیع زاده می باشد و «قفس غم»، «قصه تنهایی» خوانده و همکارانی که وی تاکنون بیشتر با ایشان آهنگ هایی اجرا کرده عبارتند از آقایان: علی اکبرپور، اکبر محسنی، علی اصغر بهاری، رضا شفیعیان، محمد موسوی، حسن اعتمادی، حسن ناهید، کامران داروغه، بهزادرضوی، رضا گلشن راد، بهمن رجبی، ابراهیم سرخوش و فضل اله توکل می باشند.
منبع: نصیری فر، حبیب الله (1383). مردان موسیقی سنتی و نوین ایران، تهران، انتشارات نگاه، ج.1. چاپ هفتم، ص. 435 – 437.
Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.