سه شنبه 17 خرداد 1401 مصادف با سال روز تولد محمدرضا ایلدار ژاله (سازنده ساز) – موزه موسیقی ایران

سه شنبه 17 خرداد 1401 مصادف با سال روز تولد محمدرضا ایلدار ژاله (سازنده ساز)

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.
استاد رضا ژاله، شاعر، طراح و هنرمند صنعتگری که با توجه به سازهای زیبا و قابل بحثی که در صنعت سازگری دارد، معهذا آن طور که باید و شاید، کارهای این هنرمند وارسته و دوست داشتنی شناخته نشده و جا دارد که از وی و کارهای او در موسیقی سنتی و صنعت ساز سازی بهره های بیشتر برد. وی درباره خود چنین گفت:
اسم من محمدرضا و فامیلم ایلدار ژاله، تولدم به سال 1326 در هفده خردادماه می باشد. شهری که در آن پای به عرصه حیات گذاشتم مشکین شهر یا (خیاو) در آذربایجان شرقی (استان اردبیل) است. پدرم قربانعلی ایلدار ژاله مرد نظامی بود و اهل فن و سپاهی، مادرم ربابه نانه گلی خانه دار که مادری بود مهربان و بسیار عاطفی، مادرم اهل قزوین و پدرم اهل زنجان بودند. دو برادر بزرگتر از خود دارم به نام های جمشید و محمد که جمشید مثل پدر به شغل نظامی و محمد به فرهنگ رفت و آموزگار شد و من خود کارمند بانک ملی ایران در تهران می باشم….
پس از چندی پدرم بازنشسته شد و ما به تهران نقل مکان کردیم و در خیابان نواب چهارراه شکوفه کوچه صالحی پلاک ۱۵ که یک باب خانه قدیمی و محقر بود ساكن شدیم. پدر مرا برای ادامه تحصیل در دبیرستان یادگار واقع در خیابان خوش ثبت نام کرد و پس مدتی با شخصی به نام غلامی که تار و سه تار میزد آشنا شدم. آشنایی من با آقای غلامی که در ساعات بیکاری در دبیرستان سه تارش را که البته گاهی می آورد و می زد باعث شدت علاقه من به این ساز و همچنین تار شد. برادرم جمشید برایم یک سه تار از فروشگاه گل بهار که در لاله زار بود خرید … این ساز کاسه ترکه یی توت و گردو، یکی در میان بود و ساخت مرحوم محمد عشقی بود و از روی علاقه یی که به ساز داشتم روی دسته را صدف کاری کردم. بعد از مدتی رفتم به کلاس موسیقی رودکی که در خیابان سی متری تقاطع حشمت الدوله بود و به مدیریت آقای مهاجر و استادی آقای بی آزار اداره می شد. در این کلاس مشغول فراگیری موسیقی شدم تا این که یک روز ویولن شکسته یی را در سطل زباله دیدم که شکسته و دور انداخته شده بود، آن را بردم به منزل و با حوصله تمام تعمیر کردم و به کلاس آوردم و چون خجالت کشیدم که بگویم این ساز را از توی سطل زباله پیدا کرده ام، لذا به متصدی کلاس ویولن آقای حسین صمدی گفتم: استاد این ویولن را خریده ام چطور است؟ ساز را گرفت و پنجه یی با آن نواخت و گفت: این ساز هم صدایش به گوشم آشناست و هم خودش. گفتم: «بله این همان سازی است که شما دور انداخته بودید؛ تشویق فراوانی کرد و من تقریبا دو سه ماهی به کلاس سه تار رفتم که این برنامه به عللی متوقف شد تا سال ۱۳۵۹ برای خرید تار به مغازه آقای بخشی واقع در میدان بهارستان رفتم، قیمت تار خیلی بالا بود. گفتم: «آقای بخشی می روم و خودم یک تار برای خودم میسازم»، چند نفری که در مغازه حضور داشتند با این گفته من زدند زیر خنده که این خنده ها مرا در تصمیم خودم جدی تر و مصمم تر کرد….
چند ساز ابتکاری هم با نام های، «دلگشا» (زهی) و «دلربا» (مضرابی) و «دل آرام» (زهی) ساخته ام و یک ساز هم برای کوک سنتور به جای دیاپازون.
تمام سازهای استاد رضا ژاله دارای تاریخ ساخت و اتمام و شماره و پرونده می باشد.
منبع: نصیری فر، حبیب الله (1383). مردان موسیقی سنتی و نوین ایران، انتشاراتی سنایی، ج.4.، چاپ دوم، ص. 491 503.
Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.