شنبه 22 شهریور 1399 مصادف با سال روز تولد امانوئل ملیک اصلانیان (نوازنده پیانو و آهنگساز) – موزه موسیقی ایران
emanuel-melik-aslanian

شنبه 22 شهریور 1399 مصادف با سال روز تولد امانوئل ملیک اصلانیان (نوازنده پیانو و آهنگساز)

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

امانوئل ملیک اصلانیان (نوازنده پیانو و آهنگساز)

متولد ۱۲۹۴ در تبریز در سال 1306 رهسپار آلمان شد و در آکادمی برامس Brahms (هامبورگ) ضمن تحصیلات عمومی، فراگیری موسیقی را آغاز کرد. دو سال پس از فارغ التحصیلی، از سال ۱۳۱۴ تا ۱۳۱6 در کنسرواتوار هامبورگ مشغول تحصیل در رشته های پیانو و آهنگسازی شد. پس از به پایان بردن دوره های کنسرواتوار طی پنج سال در آکادمی دولتی آلمان، رشته های پیانو، آهنگسازی و رهبری ارکستر را به اتمام رساند و سپس در زمینه موسیقی فلسفی و روانشناسی مطالعاتی نمود. استادان ملیک اصلانیان در زمینه آهنگسازی، پل هیندمیت P Hindemith (برای مدتی کوتاه) و برای دوره های جدی نوازندگی کنراد آنزورگه و یواخیم آنزورگه (Auzorgeh ) بودند. وی پس از پایان تحصیلاتش و مدتی تدریس در یک کنسرواتوار، مدیریت مدرسه پیانوی هامبورگ را پذیرفت. رسیتال های موفقی نیز در برلین، فرانکفورت، وین و... به اجرا در آورد.
امانوئل ملیک اصلانیان در سال ۱۳۳۱ به ایران باز گشت و ضمن تدریس در هنرستان عالی موسیقی و پرورش هنرمندانی چون: پری برکشلی، فرشاد سنجری و ... همکاری خود را با برنامه های موسیقی کلاسیک در رادیو و بعدها تلویزیون آغاز کرد و در سال ۱۳۳۹ به عضویت شورای فنی اپرای تهران درآمد. وی پس از بازگشت به ایران با موسیقی ملی میهنش پیوند بیشتری برقرار کرد و به مطالعه جدی آن و آفرینش آثاری بر مبنای این موسیقی پرداخت که در میان این آثار، آهنگ «چهارگاه» برای پیانو از زیبایی های خاص ملی برخوردار است. اصلانیان معتقد است: اگر در آثارمان علم کنترپوان را به فرهنگ نیرومند موسیقی ملی و محلی خودمان اضافه و هارمونیهای جدیدی ابداع کنیم دارای سبکی جهانی خواهیم شد. او می گوید: ایران از نظر موسیقی ملی بسیار غنی است و حتی از اروپایی ها هم در این زمینه غنی تر است ولی اگر آهنگساز بخواهد دقيقا تمها و ملودی های ایرانی را به کار برد جلوی پیشرفت کارش گرفته می شود. البته اشاره هایی از موسیقی ایرانی در کاربد نیست. کار کردن در مورد فولکلور ایران برای موسیقی ما به هیچ وجه پیشرفت به حساب نمی آید. در همه سرزمین ها موسیقی فولکلوریک وجود دارد ولی آیا این موسیقی هیچگاه توانسته مثل یک موسیقی مطلق ارزش پیدا کند؟ مثل موسیقی باخ یا بتهوون که ارزشهای فوق ملی پیدا کرده اند… من اشکالی در زمینه کار روی موسیقی فولکلوریک نمی بینم ولی به شرط آن که کسی مثل بلابار توک Bela Bartok پیدا شود که موسیقی کشور خود را جهانی کند. اگر کار حسابی روی موسیقی فولکلوریک صورت نگیرد این موسیقی هیچگاه به درجه فوق ملی نمی رسد. برای رسیدن به این موسیقی فوق ملی باید حتما از تکنیک های جهانی استفاده شود. هر چه برای تار و سنتور کار مدرن نوشته شود نمی توان موسیقی جهانی عرضه کرد. چون امکانات ساز ها محدود است، شخصیت سازها محدود است. کار جهانی باید یک زبان جهانی داشته باشد. ممکن است ما برای سنتور کارهایی بکنیم که فوق ملی باشد ولی این فقط از نظر خود ماست و نمی تواند از نظر فرد غربی هم همین مفهوم را داشته باشد. به اعتقاد من آهنگسازان ضمن کار کردن روی فولکلور هر ملت باید به یک موسیقی جهانی و یک زبان جهانی دست پیدا کنند. هنرمندان جوان ما باید توجه داشته باشند که کنترپوان یک علم و در نتیجه بین المللی است. لذا مربوط به کشور خاصی نمیشود و بهره گیری از آن لطمه ای به هویت ملی نخواهد زد.
فعالیتهای گسترده امانوئل ملیک اصلانیان در سالهای پیش از انقلاب به ویژه در زمینه آهنگسازی که بسیاری از آثارش به رهبری فرهاد مشکات اجرا گشته پس از انقلاب به اجرای چند رسیتال پیانو در تالار رودکی (وحدت فعلی) محدود شد.
آثار:
گفت و شنود، برای پیانو و ارکستر – نغمه دشتی، برای پیانو – باله افسانه آفرینش – منظومة سمفونیک گلبانگ (برای آواز گروهی و ارکستر) – فانتزی روی تم آذربایجانی – باله پروانه (در چهارگاه) – کنسرتو پیانو – رقص و ترانه – اوراتوریوی سپیده –
منبع: اکبرزاده، پژمان (1380). موسیقی دانان ایرانی، انتشارات نوید شیراز، ج.1، ص. 68 – 69.
Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.