پنج شنبه 10بهمن 1398 مصادف با سال روز تولد اکبر گلپایگانی (خواننده) – موزه موسیقی ایران

پنج شنبه 10بهمن 1398 مصادف با سال روز تولد اکبر گلپایگانی (خواننده)

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

اکبر گلپایگانی ( 10 بهمن ۱۳۱۲ در تهران معروف به گُلپا) از برترین خوانندگان موسیقی اصیل ایرانی 

به سال ۱۳۱۲ اکبر گلپایگانی در تهران بخش ۹ هفده شهریور (سه راه شکوفه) دیده به جهان گشود. او در خانواده یی متولد شده بود که تمام افراد آن اعم از پدر و برادران، دارای صدایی مطلوب و خوب بودند، بدین جهت می توان گفت که صدا در خانواده او موروثی بوده و چنانکه گفته می شود پدر بزرگ او نیز از صدایی خوش و رسا برخوردار بوده است. اکبر گلپایگانی از همان دوران طفولیت بنا به توصیه پدر، به تمرین آواز پرداخت و در تحت توجهات او به اصول موسیقی تا حدودی آشنا شد. او بیش از شش بهار از زندگی اش نگذشته بود که مادرش را از دست داد.
وی تحصیلات ابتدایی را در دبستانهای فرهنگ و اقبال شروع نمود و در کلاس چهارم با جهانگیر ملك هم کلاس بود و همین امر موجب دوستی و الفتي بین او و ملك شد به طوری که در اوقات فراغت، ملك ضرب می گرفت و او می خواند. تحصیلات متوسطه را در دبیرستان های بدر و نظام و پس از آن در دانشکده افسری و علوم و سپس کلاس تخصصی نقشه برداری سازمان برنامه را به پایان رساند و پس از آن دوره کارشناسی بانك را دید ولی در سرش سودای دیگری داشت، و شوق دیگری را در دل می پرورانید. او عاشق موسیقی ملی و سنتی وطنش بود و شب و روزش با آواز خواندن سپری می شد؛ شدت این اشتیاق به حدی بود که ناگزیرکارهای اداری را هم بعد از چندی رها کرد و به آواز روی آورد.
زندگی او به همین ترتیب سپری می شد تا اینکه گذارش به منزل مردی بنام حسن یکرنگی که مردی پاك طينت و درویش و دارای صدایی خوش و پر طنین بود می افتد، او که بخوبی به گوشه ها و ردیفهای موسیقی ایرانی وارد بوده اكبر «گلپا»ی جوان را مورد تشویق و تأیید قرار می­دهد و مدت زیادی از آشنایی و آمد و شد او نمی گذرد که او يك شب با استاد «نورعلی خان برومند» یکی از مفاخر هنر موسیقی کلاسیک ایرانی، نوازنده چیره دست سنتور و سه تار، در آن منزل آشنا می شود و «یکرنگی» از او می خواهد که در حضور «نورعلی خان» قطعه یی از آواز ایرانی را اجرا نماید و او يك قطعه در «بیات ترك» می خواند که استاد «برومند» از صدای او خیلی خوشش می آید ولی چون پختگی و تسلط روی گوشه های دستگاه های موسیقی ایرانی را نداشت تصمیم به تعلیم وی می گیرد و حدود نه سال و هشت ماه به طور مداوم وی را تحت تعلیم قرار میدهد و این مراقبتهای استاد «برومند» گلپایگانی را در همه محافل شناساند و خیلی زود به صورت ستاره یی درخشان تابیدن گرفت. «نورعلی خان» که خود استاد تار و سنتور و سه تار بود، صدای اکبر «گلپا» را همراهی می کرد و تعليم وی ادامه داشت و هنوز استاد «برومند» برای او آموزش بیشتری را پیش بینی می کرد که ناگهان شبی در باغی که در «گلندوك»، (یکی از ییلاقات اطراف تهران، لواسان)، گلپایگانی و عده یی جمع بودند و علی دشتی نویسنده معروف هم حضور داشته می خواند، در آن جلسه داود پیرنیا مبتكر برنامه «گلهای جاویدان» نیز حضور داشت و بلافاصله برای شرکت در برنامه «گلها»، ازگلپانی دعوت می کند که او نیز این دعوت را بلافاصله قبول نموده و همکاری خود را با برنامه گلها شروع می کند. از این تاریخ به بعد گلپایگانی برای اینکه در موسیقی درجا نزند، از محضر استادانی نظیر: حاج آقا محمد ایرانی، ادیب خوانساری و صفحات طاهرزاده بهره می گیرد ولی بهیچ وجه کوششی به عمل نمی آورد که از آنها تقلید نماید و اصولا او معتقد است که در خوانندگی دو مکتب در ایران وجود داشته، یکی مکتب اصفهانی و دیگر مکتب تبریزی. پایه گذار و شاخص مکتب تبریزی را اقبال السلطان و مكتب اصفهانی را ادیب خوانساری، بنان وتاج اصفهانی می داند و می گوید: «یگانه صدایی که توانسته روح وی را اقناع کند صوت استاد ادیب خوانساری می باشد» ولی او معتقد است از ادیب تقلید نمی کند بلکه پیرو مکتب او که همان مکتب اصفهانی است می باشد.
گلپایگانی اعتقاد دارد که ردیف های موسیقی سنتی ایران به منزله چهار عمل اصلی «حساب» می باشد که باید هر خواننده آن را بداند، اگر شخصی بخواهد خوب بخواند باید حتماً به ردیف ها تسلط کامل داشته باشد تا بتواند از گوشه های ظریف و با حال که در موسیقی ایرانی فراوان یافت می شود استفاده نماید.
منبع: نصیری فر، حبیب الله (1383). مردان موسیقی سنتی و نوین ایران، تهران، موسسه انتشارات نگاه، ج.1. چاپ هفتم،  ص. 395-401.
Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.