پنج شنبه 4 دی 1399 مصادف با سال روز تولد داریوش رفیعی (خواننده) – موزه موسیقی ایران
داریوش رفیعی

پنج شنبه 4 دی 1399 مصادف با سال روز تولد داریوش رفیعی (خواننده)

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

داریوش رفیعی (زاده ۴ دی ۱۳۰۶ در بم ــ درگذشته ۲ بهمن ۱۳۳۷ در تهران) خواننده موسیقی سنتی 

مرحوم داریوش رفیعی چراغ فروزان و شعله تابناکی بود از سرزمین هنرپرور کرمان که اگر چه فروغ حیات او به سرعت رو به خاموشی گرائید ولی تأثیرات هنر استثنائی و جاویدان او همچنان در خاطره ها زنده و برقرار است و با گذشت زمان هرگز فراموش نخواهد شد.
وی در سال ۱۳۰۶ به دنیا آمد. از ۱۹ سالگی کار خوانندگی در رادیو را شروع کرد و ده سال تمام هنرش مايه لطف و صفای هنردوستان و صاحبدلان بود. داریوش رفیعی آهنگهایی را که می خواند تنها به خاطر انجام وظیفه نبود. يك احساس عميق هنرپرستی، لطف و صفا، مايه الهام داریوش رفیعی بود. وی به خاطر دلش آواز می خواند، او محسور ذوق و هنر بود دردها و آرزوهای به کام نرسیده خود را در صدایش منعکس می کرد. هنرش محصول کلاس و درس و مدرسه نبود. هنر او از درد و تألمات روحی خودش مایه می گرفت.
وی با درگذشت پدر، در سنین ۲۰ سالگی از کرمان به تهران آمد و از آنجا که شیفته ذوق سلیم و شور و حال فطرت هنرمندانه خود بود و در فراگیری موسیقی استعداد و علاقه شگرفی داشت، به محض ورود به تهران به محضر اساتید بزرگ موسیقی مانند مرحوم یاحقی، مرحوم بدیع زاده، نوازنده بزرگ ضرب مرحوم حسین تهرانی و مجید وفادار و سپس پرویز یاحقی جوان روی آورد. نخست ردیفها و گوشه های موسیقی ایرانی را نزد حسین یاحقی فراگرفته و نوازندگی ضرب را که در نواختن آن دارای سوابقی نیز بود نزد حسین تهرانی تکمیل نمود و با سر پنجه های ظریف و پر تحرك خود سبکی را در نواختن ضرب ارائه داد که از شیرینی و ملاحت خاصی برخوردار بود، سپس نزد مرحوم بدیع زاده که یکی از خوانندگان و آهنگسازان مشهور زمان خود بود و در آفرینش آهنگهای ضربی (کارعمل) و تسلط به ادبیات شهرت خاص و عام داشت روی آورده و برای مدت طولانی در خانه استاد و در کنف حمایت و تربیت وی بسر برد.
داریوش در آغاز ورود به رادیو با معرفی و راهنمایی استاد بدیع زاده کارش را با ارکستر ابراهیم منصوری آغاز کرد، و پس از اجرای چند برنامه که مورد توجه زیاد شنوندگان واقع شد، بعد به مجید وفادار آهنگساز معروف معرفی شد، در این موقع بود که ناگهان نام او و ترانه های او زبان زد خاص و عام شده، گروه گروه مشتاقان و علاقمندان این هنرمند جوان به رادیو روی آورده در جستجوی صاحب این صدا بودند. ولی وی با خوی درویشی و عزت نفس کم نظیری که داشت بندرت در مجامع خصوصی شرکت می کرد. جای تردید نیست که این سبك از خوانندگی نخست از منوچهر همایون پور که از خوانندگان معروف و با سابقه زمان خود بود آغاز گردید و پس از آن داریوش رفیعی بود که این روش را دنبال کرد، آری این دو تن بودند که به علت تسلط عمیقی که به ملودی های وسیع و آهنگ های محلی سامان خود داشتند و نغمه های دلنشینی که از زمان کودکی در کوهپایه ها و کنار چشمه ساران، ما به زیر درخت ها و آلاچیقهای روستایی به گوش جانشان زمزمه کرده بودند، توانستند خدمتی ارزنده به فولکور و معرفی هرچه بیشتر ترانه های محلی این مرز و بوم نمایند.
ردیفهای موسیقی را از خوانندگان قدیمی از جمله بدیع زاده فراگرفت و به وسیله همین هنرمند قدیمی به رادیو راه یافت. متاسفانه عمرش خیلی کوتاه بود و در سن ۳۱ سالگی در دوم بهمن ماه ۱۳۳۷ روی در نقاب خاک کشید و در مقبره ظهیرالدوله به خاك سپرده شد.
منبع:
بهروزی، شاپور (1367). چهره های موسیقی ایران، تهران، کتاب سرا، ص. 495 – 496.
نصیری فر، حبیب الله (1383). مردان موسیقی سنتی و نوین ایران، تهران، انتشارات نگاه، ج.1. چاپ هفتم، ص. 393-395.
Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.