چهارشنبه 11 دی 1398 مصادف با سال روز تولد مصطفی گرگین زاده (نوازنده ترومپت)و حسین خواجه امیری (خواننده موسیقی اصیل ایرانی) – موزه موسیقی ایران

چهارشنبه 11 دی 1398 مصادف با سال روز تولد مصطفی گرگین زاده (نوازنده ترومپت)و حسین خواجه امیری (خواننده موسیقی اصیل ایرانی)

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

مصطفی گرگین‌زاده (11 دی ۱۳۰۱– 4 مهر ۱۳۸۸) نوازنده ترومپت اهل ایران

مصطفی گرگین زاده، برادر مرحوم مرتضی گرگین زاده که خود، هنرمندی با ارزش و در موسیقی ایران صاحب نام می   باشد، به سال ۱۳۰۱ خورشیدی، در محله درخونگاه که یکی از محله های قدیمی تهران است متولد شد. پدر او كاسب بود و مصطفی پس از اتمام دوره تحصیلات ابتدایی که در دبستان هدایت به پایان برده بود، وارد موزیک ارتش گردید. وی طی مصاحبه یی که با نگارنده سال ۱۳6۸ خورشیدی به عمل آورد درباره فعالیت های هنری خود، چنین اظهار داشت:

برای فراگیری موسیقی که به آن سخت علاقمند بودم، با مشورت پدرم، به طور داوطلب به ساختمانی که واقع در چهار راه عزیزخان و متعلق به ارتش بود رفتم و طی قراردادی که با من بسته شد، به مدت ۵ سال برای فراگیری علم موسیقی و همکاری با موزیک ارتش به استخدام آن در آمدم و زیر نظر افسری به نام سرگرد مین باشیان که از فارغ التحصیلان آلمان بود به فراگیری نت و موسیقی پرداختم. نحوه فراگیری من که عبارت بود از مقدمات نت خوانی و نوازندگی؛ نیمی از روز را به فراگیری نت و نیم دیگر را به اجرای عملی نت ها با ساز مشغول می شدم. تا این که بعد از یک سال به لشگر دوم موزیک عشرت آباد منتقل گشتم و زیر نظر سروان محمد ایروانی به کار خود ادامه و تا اسال ۱۳۲۴ که او به مقام ریاست کل موزیک ارتش رسید همکاری داشتم. سپس همکاری و فراگیری موسیقی را، زیر نظر سرهنگ نورائی ادامه دادم و پس از مدت کوتاهی که قرارداد من با ارتش به اتمام رسید، در همان سال ۱۳۲۴ از ارتش استعفا دادم و شروع به فعالیت در هنر موسیقی را در خارج از کادر ارتش آغاز کردم. سال ۱۳۲۵ بود که با علی محمد خادم میثاق و مرتضی حنانه آشنا شدم که این آشنایی منجر به اجرای برنامه های هنری به اتفاق ایشان و برخی از دوستان هنرمندم به مدت یکسال در تئاتر «فرهنگ» واقع در خیابان لاله زار گردید. در اوایل سال ۱۳۲6 با مرحوم مهدی خالدی آشنا گردیدم، به پیشنهاد خالدی، در ارکستر رادیو به سرپرستی وی به همکاری پرداختم که ارکستر مذکور متشکل بود از: دلکش «خواننده»، مهدی خالدی «نوازنده ویولن و سرپرست ارکستر»، علی زاهدی «نوازنده ضرب»، مصطفی کسروی «نوازنده پیانو»، فریدون حافظی «نوازنده تار»، مصطفی گرگین زاده «نوازنده ترومپت» و شاعر گرانمایه اسماعیل نواب صفا شاعر، همکاری دائمی و مداوم پیدا کردم. در این برنامه که از ساز بنده برای اولین بار در موسیقی ایرانی استفاده می شد، مورد تایید اساتید موسیقی مثل: استاد ابوالحسن صبا، حسین تهرانی، استاد مرتضی محجوبی قرار گرفت به طوری که بعد از چهار هفته اجرای برنامه با ارکستر مهدی خالدی، ساز ترومپت جای خود را در موسیقی سنتی ایرانی باز کرد و تا آن تاریخ که ساز کلاسیک ترومپت در موسیقی سنتی ایران نقشی نداشت، دارای ارج و اعتباری فراوان گشت.

از آثار مشهور او تصنیف “می ناب” شعر از ایرج تیمورتاش / تصنیف “نمی ترسی” سه گاه آهنگ از مصطفی گرگین زاده شعر از پرویز خطیبی/ «بردی از یادم» شعر از پرویز خطیبی و … .

منبع: نصیری فر، حبیب الله (1383). مردان موسیقی سنتی و نوین ایران، تهران، انتشارات کتابخانه سنائی، ج.5. ص. 58-72.

…………………….

حسین خواجه‌امیری مشهور به ایرج (متولد ۱۱ دیماه ۱۳۱۱) خوانندهٔ موسیقی اصیل ایرانی

حسین خواجه امیری به سال ۱۳۱۳ در شهر کاشان متولد شد، بیش از شش سال از سنش نمی گذشت که شروع به زمزمه اشعار روز و عامیانه مردم که رایج آن زمان بود می کند. پدر بزرگ وی که از صدایی بسیار خوش برخوردار بوده، یکی از خوانندگان به نام در بار ناصرالدین شاه قاجار بود و هر وقت که شاه قاجار اراده می کرده باید وی برای او بخواند ولی به طوری که از شواهد و آثار بر می آید، غیر از دربار، او خیلی مواقع برای مردم عادی نیز می خواند و در محافل شرکت می کرده و می خوانده، پدر حسین خواجه امیری که از صدایی خوب برخوردار و از پدرش به ارث برده بود حسین را تحت تعلیم خود قرار می دهد و بسیاری از شبها که ستاره های منطقه کویری کاشان مانند خوشه هایی از زمرد در آسمان خودنمایی می کردند و محیطی شاعرانه به وجود می آوردند، وی را به صحرای اطراف شهر می برد و او را تشویق به خواندن با صدایی هرچه بلند می کرد. مدتها حسین تحت تعلیم پدر این کار را ادامه داد و پس از چندی به تهران می آید و به کلاس روانشاد استاد ابوالحسن خان صبا راه یافت، مدت شش ماه متوالی از محضر استاد صبا کسب فیض کرد، سپس در سال ۱۳۲۷ توسط ابراهيم خان منصوری برای شرکت در برنامه های رادیویی به رادیو دعوت شد. حسین مدت ها با این ارکستر همکاری می کند و خودش چون ارتشی بود، شب های جمعه به مدت نیم ساعت در برنامه ارتش شرکت می کرد و پس از مدتی در ارکستر آقای عبداله جهان پناه شرکت و با ارکستر او همکاری کرد.

در سال ۱۳۳۶ بنا به دعوت مرحوم داود پیرنیا به برنامه گلها راه می یابد و در اولین همکاری خود با گلها، آوازی در مایه (سه گاه) همراه با ویولون استاد علی تجویدی می خواند و چندی بعد یکی از آهنگ های آقای مهندس همایون خرم را با همکاری جلیل شهناز و جهانگیر ملك به نام گلهای ۵۱۰ در مایه مخالف (سه گاه) اجرا می کند و از این به بعد همکاریش با این برنامه ادامه می یابد. ایرج، علاوه بر خواندن، به نواختن ضرب نیز علاقه وافر دارد و ضرب به خوبی می نوازد. وی معتقد است که جامعه ایران، آواز و آهنگهای اصیل ایرانی را می خواهند و همین آثار و آهنگها است که نمودار فرهنگی صوتی و ملی کشور بوده و توسط گذشتگان ما به طور سینه به سینه حفظ و نسل به نسل به ما منتقل شده و این میراث گرانقدر برایمان مانده و باید در حفظ و اشاعه آن سعی و کوشش وافر داشته باشیم و به موسیقی ملی و سنتی سرزمین خود خیلی بیش از اینها ارج گذاریم.

حسین خواجه امیری چون افسر ارتش بود لذا مشکلاتی برای اجرای برنامه های هنری خود از جمله نام حقیقی خود پیش روی داشت، بدین سبب نام مستعار (ایرج) را برای خود برگزید. ایرج که از صدایی خوش و رسا و مطلوب برخوردار است در زمان خود به آواز ایران خدمات شایان توجهی نمود به طوری که در دور افتاده ترین قراء مملکت هم علاقمندان فراوان پیدا کرد.

منبع: نصیری فر، حبیب الله (1383). مردان موسیقی سنتی و نوین ایران، تهران، انتشارات نگاه، ج.1، چاپ هفتم، ص. 410-411.

Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.