چهارشنبه 29 بهمن 1399 مصادف با سال روز تولد جهانگیر ملک (نوازنده تمبک) و شهرام ناظری (خواننده) – موزه موسیقی ایران
ملک و ناظری

چهارشنبه 29 بهمن 1399 مصادف با سال روز تولد جهانگیر ملک (نوازنده تمبک) و شهرام ناظری (خواننده)

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.

جهانگیر ملک (۲۹ بهمن ۱۳۱۱ تهران – ۱۹ آذر ۱۳۸۱) از نوازندگان چیره‌دست تنبک 

جهانگیر ملك، در بیست و نهم بهمن ماه سال یکهزار و سیصد و یازده، در کوچه آبشار، خیابان ری تهران پا به عرصه وجود نهاد. وی پس از طی دوران کودکی و گذراندن تحصیلات ابتدایی، وارد دبیرستان دارالفنون شد و موفق به اخذ دیپلم از این دبیرستان گردید. جهانگیر ملك، مشغول تحصیل در این دبیرستان بود که به نواختن ضرب علاقمند گردید او بیشتر مواقع از شاگردان دیگر زودتر وارد کلاس می شد و دیرتر از سایرین خارج می گردید تا بتواند قدری دور از اغیار در روی میزهای کلاس ضرب بگیرد، علاقه بیش از حد او به فراگیری این رشته از هنر، موجب گشت تا در صدد تهیه ضرب برآید و در منزل به کار تمرین مشغول شود. در آن موقع منزل زنده یاد حسین تهرانی در کوچه آبشار نزديك منزل ملك بود و جهانگیر از این موقعیت استفاده سرشاری برد روزهایی که حسین تهرانی از منزل خارج میشد او استاد را با نگاهی ستایش انگیز دنبال می کرد و خجالت می کشید که موضوع عشق و علاقه خود را در خصوص نواختن ضرب را با وی در میان بگذارد، رفته رفته حس کنجکاوی استاد تهرانی تحريك شده و روزی از وی می پرسد: «شما چرا همیشه مواظب حال و حرکات من هستید آیا کاری با من دارید؟» ملك با خجالت و دستپاچگی در جواب می گوید:
بله، میخواستم اگر برایتان امکان داشته باشد آموختن ضرب را به من بیاموزید». استاد حسین تهرانی، از وی می پرسد که: «منزل شما کجاست آیا می توانی هر روز برای تمرین بیایی؟» ملك جواب می دهد: «درهمین کوچه آبشار و در همسایگی شما». استاد که شوق و علاقه جهانگیر را در چهره او می بیند قبول می کند که وی را تحت تعلیم قرار دهد و از آن زمان تا هنگام آمدن به رادیو که گویا سال ۱۳۳۰ بود از محضر استاد تهرانی برخوردار و تعلیم می گیرد.
او در سال ۱۳۳۰ توسط استاد علی تجویدی به رادیو راه می یابد و در حضور مشیر همایون شهردار که در آن موقع، رئیس شورای موسیقی بود، قطعاتی را با ضرب اجرا می نماید که مورد توجه آقای شهردار قرار می گیرد و بلافاصله وی را در ارکستر مخصوص خودش به نام (ارکستر ویژه) شرکت می دهد. اکثر نوازندگان مشهور آن زمان در این ارکستر شرکت داشتند که همکاری با آنها قاعدتا می بایستی برای جوانی هم سن و سال وی مشکل باشد، ولی ملك به خوبی و راحتی از عهده کار بر می آمد. جهانگير ملك، پس از چندی به ارکسترهای شماره يك، به رهبری آقایان: حسینعلی ملاح و مهدی مفتاح، غلامحسین بنان. شماره دو، به رهبری آقایان: مجید وفادار و علی تجویدی. شماره سه، به رهبری آقایان: پرویز یاحقی، مهندس همایون خرم. شماره چهار، به رهبری آقای: عباس شاپوری، شماره پنج، به رهبری آقایان : بزرگ لشگری، جواد لشگری. شماره شش، به رهبری آقای حبیب اله بدیعی.دعوت و همکاریش را با این ارکسترها شروع می کند. وی پس از چندی توسط حبیب اله بدیعی به برنامه گلها راه یافت و همکاری خود را با این برنامه شروع کرد که یکی از نوازندگان خوب این برنامه به حساب می آمد.
جهانگیر ملك در کلاس آموزش ضرب شاگردان زیادی را به فن نواختن ضرب آشنا کرده و کنسرت های زیادی به نفع مسلولین بیمارستان ابوحسین، امین آباد، ندامتگاه دادگستری و دانشگاه تبریز، به اتفاق آقایان: علی تجویدی و مرحوم تهرانی برپا کرده و با بسیاری از نوازندگان بزرگ رادیو برای اجرا و شناساندن موسیقی ملی و سنتی مملکت، به کشورهای آمریکا، انگلستان، آلمان، شوروی، ایتالیا، ژاپن، مكزيك، افغانستان، کویت، يمن، عربستان نموده است.
منبع: نصیری فر، حبیب الله (1383). مردان موسیقی سنتی و نوین ایران، تهران، انتشارات نگاه، ج.1، چاپ هفتم، ص. 344 – 346.
……………………..

شهرام ناظری (متولد ۲۹ بهمن ۱۳۲۸ در کرمانشاه) خواننده، موسیقی‌دان و آهنگ‌ساز موسیقی اصیل ایرانی

باختران (کرمانشاه)، سرزمین دلاوران، دیار عاشقان پاك باخته و عارفان، خطه یی از خاك ایران زمین که از دامنه های کوه «بیستون» آن تا قلل رفيع و سر به فلک کشیده دالاهو همه جای آن الهام بخش شعرا، عرفا و موسیقیدانان آن دیار می باشد. محيط خاص هنری و عارفانه این قسمت از سرزمین وطن عزیزمان ایران، با آن آداب و سنن کهن و اصیل ایرانی و فرهنگ غنی و پر بار، موسیقی و ساز را وسیله یی برای عبادت مردم در آورده به نحوی که اگر نگاهی به تاریخ این قسمت وطنمان بیاندازیم متوجه خواهیم شد که چه عارفان، شاعران و موسیقیدانان بزرگی از این منطقه ظهور و چه فخر آفرین در موسیقی، شعر و ترانه و فرهنگ و ادبیات کشور بوده اند.
شهرام ناظری نیز به سال ۱۳۲۸ در این شهر و در خانواده یی اهل موسیقی و هنر متولد گشت. وی از همان کودکی که صدای خوش مانند اکثر خوانندگان در خانواده شان موروثی بوده، از پدر و مادر خود به ارث می برد و پدرش که صدایی لطیف وخوش داشت و از سبك قدما و خوانندگان آندیار به خصوص شادروان شیخ حسین داودی خواننده بزرگ بهره گرفته بود فرزند را تحت تعلیم می گیرد. (ناگفته نماند که قطب این خانواده مرحوم استاد حاجی خان ناظری بوده که اکثر موسیقیدانهای کرمانشاه را با «نت» و موسیقی اصیل ایران آشنا و تعلیم داده و خود از شاگردان درویش خان و کلنل وزیری بوده). پدر شهرام ضمن آشنایی با گوشه ها و ردیف های آواز ایرانی با نواختن سه تار هم آشنایی داشته و شهرام در چنین محیطی پرورش می یابد و این محیط مناسب هنری موجب می شود تا وی در سن ۹ سالگی اولین برنامه هنری خود را در رادیو کرمانشاه همراه با تار مرحوم درویشی که از نوازندگان خوب و مشهور کرمانشاه بود اجرا نماید، وی سپس در یازده سالگی در رادیو تلویزیون ایران چند برنامه در جهت آواز ایرانی اجرا می نماید و برای پر بار تر کردن و درك بيشتر موسیقی و ارائه آن، ارتباط بیشتری با پسر عمویش على ناظری و درویش نعمت۔ علی خان خراباتی که تأثیر بزرگ و مهمی در آشنا شدنش با موسیقی محلی کردی و در آن داشته اند برقرار می کند.
شهرام ناظری، چون همیشه در پی کسب فیض و بهره بردن از مکاتب و استادان مختلف بوده، لذا در سال ۱۳۴۵ جهت آشنایی و بهره گیری از محضر اساتیدی چون؛ شادروانان عبدالله خان دوامی، نور علی خان برومند، محمود کریمی، عبدالعلی وزیری حسین قوامی و محمدرضا شجریان مقیم تهران می شود و ضمن بهره گیری از این اساتید جهت آموختن و نواختن سه تار نزد استادان سه تار آقایان: احمد عبادی، محمود تاجبخش، جلال ذوالفنون، محمود هاشمی می رود، سپس به مدت يك سال در تبریز با نوازندگان و موسیقیدانان بزرگ آن دیار مانند آقایان: بیگجه خانی، محمود فرنام قیطانچیان که از شاگردان مرحوم اقبال آذر بودند و از نزديك با ایشان آشنا و کار می کند. شهرام ناظری در سال ۱۳۵۴ بنا به پیشنهاد مرحوم نورعلی برومند به استخدام رادیو تلویزیون در می آید و اولین برنامه خود را با گروه «شیدا» به سرپرستی محمدرضا لطفی با مثنوی «مولانا» و ترانه یی از شیخ بهایی اجرا می نماید و پس از آن با گروه «عارف» به سرپرستی حسین علیزاده و پرویز مشکاتیان همکار یش را آغاز و ادامه می دهد. وی در سال ۱۳۵۵ در نخستین کنگور موسیقی سنتی ایران، مقام اول را به دست آورد  و در سال ۱۳۵۶ همراه گروه «سماعی» به سرپرستی اصغر بهاری و حسن ناهید برای اجرای کنسرت در جشنواره طوس انتخاب می شود. در سال ۱۳۵۷ همراه گروه فرهنگی «چاووش» که وی از اعضاء اصلی آن بود توانست در سخت ترین شرایط صدای موسیقی سنتی و اصیل ایران به گوش مردم هنر دوست کشور برساند و در هموار کردن راه و اصالت این موسیقی نقش مهمی داشته باشد.
شهرام ناظری، از سال ۱۳۵۷ الی ۱۳۶۰، با تلاشی پی گیر و بی وقفه، نوارهای چاووش ۲، چاووش ۳، چاووش ۴، چاووش ۷، چاووش ۸ با همکاری گروه «چاووش» و گروه «شیدا» و «عارف» به سرپرستی محمدرضا لطفی، حسین علیزاده، پرویز مشکاتیان، نوار مثنوی «موسی و شبان» با همکاری جلال ذالفنون و بهزاد فروهری، نوار«شعر و عرفان» با همکاری نوازندگان مرکز حفظ و اشاعه موسیقی سنتی ایران گروه «مولانا» به سرپرستی جلیل عندلیبی، نوار «صدای سخن عشق» با همکاری گروه تنبور «شمس» به سرپرستی علی ناظری، نوار«لاله بهار» با همکاری گروه «عارف» به سرپرستی پرویز مشکاتیان، آثار «گل همیشه بهار» و «تابلوهای انقلاب» و «افق خونین» با همکاری ارکستر سنفونيك تهران که آهنگ آن را آقای هوشنگ کامکار ساخته بود، نوار «مرا عاشق» با همکاری گروه «عارف» به سرپرستی پرویز مشکاتیان. وی از سال ۱۳۶۰ به بعد رفته رفته کناره گیری کرد و به طرق مختلف مشغول تدریس موسیقی و ردیف های آوازی به علاقمندان گردید.
شهرام ناظری، از سال ۱۳۵۷ الی سال ۱۳۵۹ کنسرتهای متعددی در سالن ها و مراکز مختلف از جمله: دانشکده هنرهای زیبا دانشگاه تهران، دانشکده فنی، دانشگاه علم و صنعت، پنج بار در تالار وحدت (رودکی)، سه بار در مجموعه آزادی، پارك ارم، فرهنگسرای نیاوران، اتحادیه کارگران، جامعه زرتشتیان ایران، دانشگاه پزشکی مشهد، در شهرستان گرگان، دو بار در سفارت ایتالیا، کنسرتهای متعدد در کانون «چاووش»، کنسرت هایی بر مزار شاعران نامدار ایران: فردوسی و خیام بر پا کرد. شهرام ناظری پس از سه سال وقفه ور کود در کار هنری و رسیدی و تجدید نظر در کارها و آثار گذشته خود، مجددا از سال ۱۳۶۳ تا سال ۱۳۶۷ این کارها و آثار را ارائه کرد: کنسرت در کلیسای سفارت آلمان، نوار «گل صد برگ» با همکاری گروه «سه تار» به سرپرستی جلال ذوالفنون، نوار «یادگار دوست» با همکاری ارکستر بزرگی به سرپرستی کامبیز روشن روان، نوار «بشنو از نی» با همکاری ارکستر مجلسی به سرپرستی فریدون شهبازیان، نوار «کیش مهر» و «بی قرار» با همکاری نوازندگان مرکز حفظ و اشاعه موسیقی سنتی ایران، به سرپرستی جلیل عندلیبی، نوار «نجوا» با همکاری ارکستر مجلسی به سرپرستی حسن یوسف زمانی، نوار «زمستان» ارکستر سنفونيك، تنظیم از محمدرضا درویشی، نوار موسیقی «محلی کردی» و موسیقی تنبور «بر سماع آفتاب» به سرپرستی على ناظری، نوار موسیقی سنتی ایران» با همکاری گروهی از بزرگان موسیقی ایران به سرپرستی استاد فرامرز پایور، نوار « آتشی در نیستان» با همکاری گروه «سه تار» به. سرپرستی جلال ذوالفنون، نوار «گلستانه» به باد سهراب سپهری با همکاری ارکستر سنفونيك به سرپرستی هوشنگ کامکار، نوار «شورانگیز» با همکاری گروه «شیدا» و «عارف» به سرپرستی حسین علیزاده. شهرام ناظری، از لحاظ فراگیری ادبیات ، سالها تحت نظر دکتر شفیعی کدکنی بوده و از این استاد ارزنده کسب فیض می کرده که در کار هنری او بسیار مؤثر و راهگشا بوده.
ناظری جهت شناساندن موسیقی سنتی ایران کنسرت هایی به دعوت رادیو فرانسه در تئاتر شهر پاریس بر پا و به مناسبت بزرگداشت حافظ در محل یو نسکو واقع در پاریس و در کشورهای سوئیس شهر ژنو و بلژيك شهر بروکسل با همکاری داریوش طلایی و بیژن کامکار اجرا نموده، در ضمن دعوت هایی نیز جهت برپایی کنسرت از وی توسط دانشگاههای: هاروارد، بستون، هنرهای زیبای بستون آمریکا، دانشگاه آکسفورد لندن، رادیو پاریس، سازمان جهانی یونسکو و سازمان هنرهای “مانداپا” در پاریس به عمل آمده.
منبع: نصیری فر، حبیب الله ((1383). مردان موسیقی سنتی و نوین ایران. نگاه، ج.1. چاپ هفتم، ص. 484 – 488.
Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.