سازهای کوبه‌ای – موزه موسیقی ایران
kobe2
kobe2
kobe
DSC_5576

سازهای کوبه‌ای

Want create site? Find Free WordPress Themes and plugins.
پوست صداها یا سازهای کوبه ای و ضربه ای دارای پوست در نواحی ایران انواع مختلف و بی شماری دارند و در یک تقسیم بندی کلی می توان آنها را از نظر ساختمان و نوع نواختن به چند گروه تقسیم کرد:
1-طبل هایی که با ضربه ی مستقیم به صدا درمی آیند 2- طبل هایی که با ضربه ی غیرمستقیم به صدا درمی آیند. طبل هایی که با ضربه ی مستقیم به صدا درمی آیند خود به دو نوع تقسیم می شوند:
الف. طبل های دوطرفه  ( گروه اول طبل های دوطرفه که با چوب (مضراب) نواخته می شوند. (سازهای این گروه دهل-سیستان، دهل لرستان و …) گروه دوم – طبل های دوطرفه که با چوب (مضراب) و دست نواخته می شوند. (سازهای این گروه دَمام بوشهر، جوره کرمان و …) گروه سوم – طبل های دوطرفه که با دست نواخته می شوند. (سازهای این گروه مُرواس هرمزگان، ناقارا آذربایجان شرقی و …) )
ب. طبل های یک طرفه ( گروه اول- طبل های یک طرف بسته که با چوب (مضراب) نواخته می شوند. (سازهای این گروه نقاره (ناقاره)-گیلان، نقاره(دِسَرکوتن)-مازندران(مرکزی) و … گروه دوم طبل های یک طرف باز که با دست نواخته می شوند. این گروه به دو دسته تقسیم می شوند:  -با بدنه ی استوانه ای یا شبه استوانه ای (دهل مُگُرمان بلوچستان، مِریاسه هرمزگان و …)  با بدنه ی قاب مانند (طوقه ای) بر حسب اندازه و نوع نواختن می توان آنها را در دو گروه اصلی زیر تقسیم کرد: 1-دف کردستان و برخی نواحی ایران 2- دایره نواحی مختلف ایران).
در آخرین بخش رده بندی پوست صداها، به طبل های دوطرفه ای که با ضربه ی غیرمستقیم به صدا درمی آیند اشاره می کنیم. این پوست صداها کم تعدادترین سازهای کوبه ای دارای پوست در ایران به شمار می روند و در عین حال در معرض فراموشی هستند:
1-اندازه ی بزرگ: دهل شیطانک (دهل خبر) کردستان
2-اندازه ی کوچک: طبلک (جغجغه) نواحی مختلف ایران
منبع: اطرایی، ارفع، درویشی، محمدرضا (1388). سازشناسی ایرانی، ماهور، ص. 147 150.
 
Did you find apk for android? You can find new Free Android Games and apps.

تاریخ:

مارس 28, 2017

دسته بندی:

سالن ها